چگونه خانه را برای کودکان اوتیستیک مناسب کنیم؟

[ad_1]

هر کودکی با کودک دیگر متفاوت است و کودکان اوتیستیک هم از این قاعده مستثنی نیستند. بنابراین هر کودک اوتیستیک نیازها و شرایط مخصوص خود را دارد و شما باید محیط خانه را با در نظر گرفتن ویژگی‌های خاص کودک خود مساعد کنید. موارد زیر توصیه‌هایی است از سوی نظام سلامت عمومی بریتانیا و انجمن اوتیسم برای خانواده‌هایی که کودکان اوتیستیک دارند.

با ویکی روان همراه باشید.

۱- ایمنی

کودکان اوتیستیک معمولا درکی از خطر ندارند، بنابراین خانه را ایمن کنید. رادیاتور شوفاژ، میز یا دیگر وسایل با لبه تیز را جمع کنید. دسترسی به کمد یا اجاق گاز یا هر محفظه‌ای را که در آن اشیاء خطرناک قرار دارد (مثل قفسه دارو)را با قفل یا مثلا دستگیره‌های مخصوص مسدود کنید. پریزهای برق را با محافظ مخصوص بپوشانید. سیم‌های برق هم باید در پوشش مخصوص از دسترس دور باشند.

۲- پنجره

برخی از کودکان اوتیستیک به صدای کوبیدن یا شکستن شیشه علاقه دارند. بنابراین پنجره‌های خانه را با شیشه نشکن بپوشانید. معمولا حواس کودکان اوتیستیک با بقیه فرق دارد، مثلا آنها ممکن است صداهایی بشنوند یا بوهایی را حس کنند که برای بقیه قابل درک نیست. بعضی مواقع این حساسیت حواس باعث آزار این کودکان می‌شود.

۳- نور

نور مهتابی یا نورهای شدید یا چشمک زن ممکن است بچه‌های اوتیستیک را آزار دهد. تا جایی که ممکن است نور خانه را ملایم و مناسب کنید. از کرکره به خصوص کرکره‌های عمودی پرهیز کنید چون ممکن است باعث رفتارهای وسواسی شود. به جای کرکره از پرده استفاده کنید اما مواظب باشید که بندهای پرده در دسترس نباشند.

۴- سر و صدا

برخی کودکان اوتیستیک نمی‌توانند مثل دیگر افراد صداهای ناخواسته یا مزاحم را حذف کنند. بنابراین تا حد ممکن خانه را در مقابل صدا محافظت کنید. مثلا موکت بهتر از پارکت است چون صدا را جذب می‌کند.

کودکان اوتیستیک

۵-  بو

بوهایی که دیگران ممکن است اصلا متوجه آن نشوند برای کودکان اوتیستیک می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد. به این موضوع دقت کنید مثلا در مورد استفاده از عطر و خوشبوکننده.

۶- رنگ

اگر کودک اوتیستیک دارید بهتر است خانه رنگ‌های تند و محرک نداشته باشد، مثلا دیوارها را رنگ کرم بزنید (نه مثلا زرد یا سفید). از کاغذ دیواری‌های طرحدار پرهیز کنید. در کل سعی کنید سطح دیوارها و وسایل خانه تا حد ممکن ساده و بدون طرح باشد.

۷- وسایل خانه

برای برخی کودکان اوتیستیک بهتر است وسایل خانه را بیشتر در یک طرف قرار داد نه در وسط و فضای وسط را خالی نگه داشت. وسایل کودک را در جعبه‌های بزرگ بگذارید برای اینکه پخش و پلا شدن این وسایل ممکن است باعث حواس پرتی کودکان شود. اگر این جعبه‌ها را مثلا در جای بلندی بگذارید می‌تواند به کودک اهمیت برقراری ارتباط را یادآور شود چون برای دسترسی به وسایلش باید از کسی بخواهد که آنها را برایش پایین بیاورد.

۸- اتاق خواب

ملافه و روتختی‌های قابل شستشو، ضد آب و غیر قابل اشتعال و بدون مواد شیمیایی ارجحیت دارند.

۹- دستشویی

برخی کودکان اوتیستیک وسواس آب دارند. شاید لازم باشد قفل مناسب برای دستشویی و حمام نصب کنید، گاهی ممکن است مجبور باشید جلوی توالت (ایرانی یا فرنگی) مانعی بگذارید که در معرض دید و در دسترس نباشد. دمای آب خانه باید طوری باشد که اگر کودک شیر آب را باز کرد حرارت نامناسب آب او را شوکه نکند. شاید لازم باشد شیرهایی نصب کنید که برای این کودکان مناسب باشد، این کار می‌تواند به استقلال کودک کمک کند.

۱۰-  اتاق بازی و آرامش

اگر برای‌تان مقدور است برای کودک اتاق بازی و آرامش در نظر بگیرید و آن را با وسایل مناسب تجهیز کنید. اگر کودک شما فضای باز برای بازی و دویدن ندارد ممکن است برخی وسایل برای تخلیه استرس و همچنین فعالیت سودمند باشد. بر حسب نیاز کودک وسایل چنین اتاقی متفاوت است اما چند مورد به عنوان مثال مطرح می‌کنیم:

آینه نشکن، برای این که کودک بتواند چهره و همچنین احساسات خود را ببیند بدون اینکه برایش خطر داشته باشد، ترامپولین یا کیسه بوکس برای فعالیت فیزیکی داشته باشد یا مجهز به تجهیزات صوتی و تصویری باشد.

فراموش نکنید وسیله‌ای که برای یک کودک مفید است ممکن است برای کودک دیگر مضر باشد. بنابراین برای این که خانه را برای کودک اوتیستیک مناسب کنید حتما با متخصص مشورت نمایید.

مسعود تندرو

 

[ad_2]

لینک منبع

مشکلات کودک اوتیسمی و خانواده او

[ad_1]

اوتیسم، یک اختلال رشد است که در سه سال اول زندگی ظاهر می گردد. این بیماری با تاثیر بر روی مغز کودک اوتیسمی ، رفتارهای اجتماعی و مهارت ارتباط برقرار کردن را مختل می کند. علت واقعی این بیماری هنوز مشخص نیست، اما مطالعاتی در رابطه با دلیل بروز این بیماری در حال انجام است. به نظر می‌رسد مسئله ژنتیک مهم باشد. برای مثال دوقلوها بیشتر دچار این بیماری می‌شوند تا یک برادر و خواهر. اختلال کروموزومی و مشکلات عصبی نیز در کودک اوتیسمی مشاهده شده است. برای این که با این بیماری بیشتر آشنا شوید و بدانید که مراکز نگهداری از این بیماران و همچنین مربیان این مراکز با چه مشکلاتی دست به‌گریبانند دکتر سعید رضایی  مدیر مرکز اوتیسم دوم آوریل توضیحاتی به خبرنگار سایت ویکی روان داد که در زیر می‌خوانید:

با ویکی روان همراه باشید.

مشکلات ابتدایی کودک اوتیسمی

بعضی از این خانواده‌ها با این بچه‌ها مشکل دارند و کمتر کسی پیدا می‌شود که برای کمک به این‌ بچه‌ها هزینه‌ای را تقبل کند و بیشتر مشکلات آنها هم برمی‌گردد به تخصص و خدمات؛ از ساختمان گرفته تا ابزار و وسایلی که برای این بچه‌ها مورد نیاز است. از طرفی کار و فعالیت در حوزه توانبخشی بسار مشکل است. مراکز توانبخشی تا نیروی کار مورد نیاز خود را پیدا کنند  و از طرفی تا هزینه‌های لازم برای چرخاندن چنین مراکزی تهیه شود زمان زیادی می‌برد به همین دلیل کار در حوزه توانبخشی فقط یک کار دلی است. واقعیت این است که هرکسی که به نوعی در این زمینه تحصیلات دارد می‌تواند در این مراکز مشغول به کار شود، از جمله کاردرمانی، روانشناسی و پزشکی به شرطی که مراحل کار را به‌طور عملی طی کند و توان فعالیت در این مراکز را داشته باشد اما متاسفانه تهران یا شهرهای دیگر به لحاظ فعالیت در زمینه توانبخشی، به یک آشفته بازار بدل گشته و خیلی از افراد مراحل فعالیت در مراکز توانبخشی را طی نمی‌کنند و تخصص لازم را ندارند. با هر مدرکی هر کاری می‌کنند؛ گفتار درمانی، کار درمانی و حتی مرکز خیریه به نام اتیسم راه می اندازند اما مبالغ دریافتی به جیب خودشان می‌رود. ما خیلی مراکز خیریه داریم که معلوم نیست این پول‌ها را از کجا می‌آورند و چجوری خرج می‌کنند. نظر من این است که با خانواده‌هایی که دل پردردی دارند و از این موضوع دل خوشی ندارند گفتگو شود.

کودک اوتیسمی

ویژگی‌های یک کودک اوتیسمی

کودک اوتیسمی هم مانند کودکان دیگر بزرگ می‌شود. الآن یک کودک اتیسمی را بغل می‌کنیم و همین کودک فردا می‌شود یک جوان ۲۰ ساله. یعنی مشکلات یک کودک اتیسمی هم با او بزرگ می‌شود.  این‌ کودکان یک سری ویژگی‌هایی دارند که از لحظه تولد می‌توان آثار اتیسم را در آنها تشخیص داد، مخصوصا مادر که مدت زیادی را با کودک می‌گذراند، می‌تواند تشخیص دهد که دارای اتیسم است یا نه از جمله شناخت عاطفی، حسی و… برخی از این کودکان هم مراحل رشد را به صورت عادی طی می‌کنند و ۴ یا ۵ سال بعد تازه این بیماری خودش را با واکنش‌های ساده حرکتی نشان می‌دهد. بچه‌های عادی دارای بازتاب هست مثلا وقتی شما از آنها تعریف می‌کنید برمی‌گردند و به شما نگاه می‌کنند و یا بچه‌ای که روی پنجه پایش راه می‌رود بی‌نهایت‌طلب هستند و از هرگونه تحقیر می‌رنجند و هرگونه تحقیری می‌تواند آنها را آزار دهد. در صورتی که بچه‌های اتیسمی چنین ویژگی‌هایی را از خود بروز نمی‌دهند. این بچه‌ها از لحاظ ذهنی و حافظه نیز دچار مشکل هستند آ‌نها با حس می‌توانند همه چیز را درک کنند. به لحاظ اجتماعی درک درستی از جامعه ندارند. البته شرایط را کاملا حس می‌کنند؛ شادی، غم، ناراحتی، خشم و… را به خوبی درک می‌کنند اما هیجان انسانی، غرور، گناه و… را نمی‌توانند درک کنند.

گاهی اوقات ما نمی‌توانیم تامین معلم کنیم چون تحمل این بچه‌ها خیلی سخت است. آنها جیغ و داد می‌کنند و معلم‌ها اعصاب این رفتارها را ندارند. معلمی هم که قبول می‌کند در طول روز  ۶ ساعت با این بچه‌ها کار کند با حقوق کمی که دریافت می‌کند انگیزه ادامه فعالیت را از دست می‌دهد.

خانواده‌هایی که کودک اتیسمی دارند

اتیسم یک نوع بیماری است و تا کسی به کار با افراد اتیسمی نزدیک نشود نمی‌تواند سختی‌ها و مشکلات این کار را لمس کند اما وقتی کسی به این کار نزدیک می‌شود می‌تواند تعامل خوبی با این بیماران برقرار کند. این بچه‌ها تحمل دردها را ندارند؛ مثلا یکی سرش درد می‌کند، دیگری دستش درد می‌کند و از سوی دیگر خانواده‌ها هم تحمل نگهداری از این کودکان را ندارند و فرار خواهر  یا برادر عادی در این خانواده‌ها بسیار اتفاق می‌افتد زیرا آنها یک خواهر یا برادر اتیسمی دارند. همچنین طلاق در خانواده‌هایی که کودک اتیسمی دارند زیاد به چشم می‌خورد.  از طرفی هزینه سنگین داروهای این بیماری که خانواده‌های درگیر متحمل می‌شوند را نیز نباید فراموش کرد.

سحر اسماعیلی ابیازنی

[ad_2]

لینک منبع

محدودیت تماس چشمی مبتلایان به اوتیسم

[ad_1]

برخلاف آنچه تا کنون تصور می‌شد، علت پرهیز افراد مبتلا به اوتیسم از تماس‌های چشمی، عدم تمایل آن‌ها به ارتباط با سایرین نیست. به گزارش ویکی روان به نقل از مدیکال ساینس این رفتار شیوه‌ای برای کاهش تحریک ناخوشایند ناشی از فعالیت بیش از اندازه بخش‌هایی از مغز است.

[ad_2]

لینک منبع