دلبستگی ایمن

[ad_1]

فردی که دارای دلبستگی ایمن باشد در زمان کودکی ارتباط مناسبی با مادر خود داشته است. مادر در مقابل حرکات کودک واکنش‌های مناسبی نشان داده و سعی در برطرف کردن نیازهای نوزادش می‌کند.

با ویکی روان همراه باشید.

کودکان با سبک دلبستگی ایمن دارای تجارب سرشار از ایمنی و به دور از اضطراب مختل کننده هستند. این کودکان خواهان تعامل و همکاری و رفتار چسبندگی به مراقب خود بوده و در حضور او احساس راحتی می‌کنند.

کودکان با سبک دلبستگی ایمن رفتار دلبستگی واضحی بعد از جدایی اولیه و ثانویه از مادر نشان می‌دهند.

پس از اینکه مادر آنها را ترک می‌کند مادر را صدا می‌کنند، دنبال او می‌روند، او را جستجو می‌کنند و نهایتا شروع به گریه می‌کنند و نشانه‌های نگرانی را بروز می‌دهند اما بعد از مدتی آرام شده، به بازی خود ادامه می‌دهند، زیرا مطمئن هستند که مادر بازخواهد گشت. زمانی که مادر بازمی‌گردد خوشحال می‌شوند و او را بغل می‌کنند و می‌خواهند با وی تماس جسمی داشته باشند. بعد از مدت کوتاهی آرام می‌شوند و سعی می‌کنند دوباره بازی را شروع کنند. این کودکان به هنگام نیاز در جستجوی مادرشان هستند چرا که می‌دانند پاسخ مناسبی دریافت خواهند کرد.

این افراد در بزرگسالی نسبت به خودشان مثبت فکر می‌کنند، از روابط خود احساس رضایت و خشنودی دارند و دارای اعتماد به نفس بهتری نسبت به سایرین هستند.

[ad_2]

لینک منبع

انجام تکالیف در کودکان اتیستیک

[ad_1]

کودکان اتیستیک

ماهیت اختلال طیف اتیسم چنین است که کودکان اتیستیک اغلب در هنگام انجام تکالیف:

  • به وسیله تعاملات اجتماعی موجود در محیط پاداشی دریافت نمی‌کنند و نیاز دارند که انتظارات‌شان آشکارا بیان شود.
  • مهارت‌های سازمان یافته ضعیفی از خود نشان می‌دهند.
  • نمی‌توانند بفهمند که یک فعالیت چقدر طول می‌کشد.
  • نمی‌دانند که از کجا باید شروع کنند و چه موقع فعالیت خود را تمام کنند، آنها اغلب فعالیت را تکرار می‌کنند چون نمی‌دانند که آن کار را انجام داده و به پایان رسانده‌اند.
  • ترتیب و توالی آنچه که از آنها خواسته شده را نمی‌دانند.
  • نمی‌توانند حدس بزنند که کاری را که می‌خواهند انجام دهند، چه موقع باید انجام دهند.
  • از این ناهماهنگی‌ها و عدم توانایی ناراحت و خجالت زده هستند و نمی‌توانند تمرکز درستی بر کارشان داشته باشند.

با ویکی روان همراه باشید.

راهبردها

۱- حجم کار

  • بسیار مهم است که به کودک در حدی تکلیف داده شود که براى او قابل انجام باشد و بر آن تکلیف تا حدودی مسلط باشد. مثلا به او فرصت انتخاب بدهید. این بدان معناست که او بتواند نوع تکلیف را انتخاب کند یا وقتی که کار را تمام کرد جایزه‌ای را انتخاب کند.
  • پایان مشخصی برای کار در نظر بگیرد (مثلا برنامه‌های تقویتی، فعالیتی خاص، زنگ تفریح و…).
  • یک جدول زمانی، ابزار مفیدی برای فعالیت‌های کاری منظم می‌باشد.
  • کارت‌های (شروع) و (پایان) تهیه کنید تا دانش‌‍آموز بتواند تعداد فعالیت‌هایی که باید انجام دهد و تعدادی که باید تکمیل کند را مشاهده کند.
  • از یک ساعت آنالوگ استفاده کنید و برای نشان دادن خاتمه مدت زمان، نقطه قرمز رنگی را علامت بگذارید (لطفاً توجه داشته باشید که تایمرهایی که صدا یا زنگی دارند و یا بوق می‌زنند غالباً چندان مفید نیستند چون صدای آنها تمرکز کودک را بر هم می‌زند).

کودکان اتیستیک

۲- تکالیف کار

  • به منظور کاهش استرس باید شکل آشنایی از تکلیف که مورد علاقه یا نقطه قوت کودک است به او داده شود. (مثلا فعالیت شمردن، به شرطی که جزو نقاط قوت کودک باشد).
  • یک مفهوم را به شکل‌های مختلف ارائه دهید. ارائه طولانی‌مدت یک تکلیف به یک روش منجر به خستگی، کسالت و مشکلات تعمیمی می‌شود.
  • در ارائه کار جدید یا دشوار از علایق و دلبستگی‌های کودکان اتیستیک استفاده کنید. این امر تأثیر مطلوبی در موارد ضروری دارد (مثلاً عکس شخصیت مورد علاقه او در گوشه صفحه تکلیف وجود داشته باشد).
  • سطوح بالا، متوسط و کم علائق را در انجام تکالیف در حد تعادل نگاه دارید.
  • در صورت امکان تکالیف را مرتبط و عملی کنید. کودکان اتیستیک از انجام تکالیفی که اهمیت ناچیز داشته و یا شروع و پایان مشخصی ندارند، امتناع می‌کنند.
  • نقطه شروع و پایان کار را مشخص کنید. در مورد فعالیت‌های نوشتاری و یا ترسیمی، برای نشان دادن محل شروع یک علامت ضربدر و برای نشان دادن محل پایان یک نقطه بر روی صفحه بگذارید.
  • فعالیت‌ها را تکرار کنید. ماهیت اختلال طیف اتیسم به نحوی است که کودکان اتیستیک از کارهای تکراری لذت می‌برند. به آنها فرصت دهید تا آن کار را چندین بار انجام داده و کامل کنند؛ این امر باعث موفقیت کودک می‌شود.
  • در مورد محیط فعالیت کودک؛ مکان مشخصی را برای فعالیت‌های معین اختصاص دهید.

سجاد دهقان

 

اوتیسم کودکان بیماری اوتیسم کودک اوتیسمی مبتلا به اوتیسم

این و هم چک کنید

کودک اوتیسمی

اوتیسم، یک اختلال رشد است که در سه سال اول زندگی ظاهر می گردد. این …

[ad_2]

لینک منبع

چگونه خانه را برای کودکان اوتیستیک مناسب کنیم؟

[ad_1]

هر کودکی با کودک دیگر متفاوت است و کودکان اوتیستیک هم از این قاعده مستثنی نیستند. بنابراین هر کودک اوتیستیک نیازها و شرایط مخصوص خود را دارد و شما باید محیط خانه را با در نظر گرفتن ویژگی‌های خاص کودک خود مساعد کنید. موارد زیر توصیه‌هایی است از سوی نظام سلامت عمومی بریتانیا و انجمن اوتیسم برای خانواده‌هایی که کودکان اوتیستیک دارند.

با ویکی روان همراه باشید.

۱- ایمنی

کودکان اوتیستیک معمولا درکی از خطر ندارند، بنابراین خانه را ایمن کنید. رادیاتور شوفاژ، میز یا دیگر وسایل با لبه تیز را جمع کنید. دسترسی به کمد یا اجاق گاز یا هر محفظه‌ای را که در آن اشیاء خطرناک قرار دارد (مثل قفسه دارو)را با قفل یا مثلا دستگیره‌های مخصوص مسدود کنید. پریزهای برق را با محافظ مخصوص بپوشانید. سیم‌های برق هم باید در پوشش مخصوص از دسترس دور باشند.

۲- پنجره

برخی از کودکان اوتیستیک به صدای کوبیدن یا شکستن شیشه علاقه دارند. بنابراین پنجره‌های خانه را با شیشه نشکن بپوشانید. معمولا حواس کودکان اوتیستیک با بقیه فرق دارد، مثلا آنها ممکن است صداهایی بشنوند یا بوهایی را حس کنند که برای بقیه قابل درک نیست. بعضی مواقع این حساسیت حواس باعث آزار این کودکان می‌شود.

۳- نور

نور مهتابی یا نورهای شدید یا چشمک زن ممکن است بچه‌های اوتیستیک را آزار دهد. تا جایی که ممکن است نور خانه را ملایم و مناسب کنید. از کرکره به خصوص کرکره‌های عمودی پرهیز کنید چون ممکن است باعث رفتارهای وسواسی شود. به جای کرکره از پرده استفاده کنید اما مواظب باشید که بندهای پرده در دسترس نباشند.

۴- سر و صدا

برخی کودکان اوتیستیک نمی‌توانند مثل دیگر افراد صداهای ناخواسته یا مزاحم را حذف کنند. بنابراین تا حد ممکن خانه را در مقابل صدا محافظت کنید. مثلا موکت بهتر از پارکت است چون صدا را جذب می‌کند.

کودکان اوتیستیک

۵-  بو

بوهایی که دیگران ممکن است اصلا متوجه آن نشوند برای کودکان اوتیستیک می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد. به این موضوع دقت کنید مثلا در مورد استفاده از عطر و خوشبوکننده.

۶- رنگ

اگر کودک اوتیستیک دارید بهتر است خانه رنگ‌های تند و محرک نداشته باشد، مثلا دیوارها را رنگ کرم بزنید (نه مثلا زرد یا سفید). از کاغذ دیواری‌های طرحدار پرهیز کنید. در کل سعی کنید سطح دیوارها و وسایل خانه تا حد ممکن ساده و بدون طرح باشد.

۷- وسایل خانه

برای برخی کودکان اوتیستیک بهتر است وسایل خانه را بیشتر در یک طرف قرار داد نه در وسط و فضای وسط را خالی نگه داشت. وسایل کودک را در جعبه‌های بزرگ بگذارید برای اینکه پخش و پلا شدن این وسایل ممکن است باعث حواس پرتی کودکان شود. اگر این جعبه‌ها را مثلا در جای بلندی بگذارید می‌تواند به کودک اهمیت برقراری ارتباط را یادآور شود چون برای دسترسی به وسایلش باید از کسی بخواهد که آنها را برایش پایین بیاورد.

۸- اتاق خواب

ملافه و روتختی‌های قابل شستشو، ضد آب و غیر قابل اشتعال و بدون مواد شیمیایی ارجحیت دارند.

۹- دستشویی

برخی کودکان اوتیستیک وسواس آب دارند. شاید لازم باشد قفل مناسب برای دستشویی و حمام نصب کنید، گاهی ممکن است مجبور باشید جلوی توالت (ایرانی یا فرنگی) مانعی بگذارید که در معرض دید و در دسترس نباشد. دمای آب خانه باید طوری باشد که اگر کودک شیر آب را باز کرد حرارت نامناسب آب او را شوکه نکند. شاید لازم باشد شیرهایی نصب کنید که برای این کودکان مناسب باشد، این کار می‌تواند به استقلال کودک کمک کند.

۱۰-  اتاق بازی و آرامش

اگر برای‌تان مقدور است برای کودک اتاق بازی و آرامش در نظر بگیرید و آن را با وسایل مناسب تجهیز کنید. اگر کودک شما فضای باز برای بازی و دویدن ندارد ممکن است برخی وسایل برای تخلیه استرس و همچنین فعالیت سودمند باشد. بر حسب نیاز کودک وسایل چنین اتاقی متفاوت است اما چند مورد به عنوان مثال مطرح می‌کنیم:

آینه نشکن، برای این که کودک بتواند چهره و همچنین احساسات خود را ببیند بدون اینکه برایش خطر داشته باشد، ترامپولین یا کیسه بوکس برای فعالیت فیزیکی داشته باشد یا مجهز به تجهیزات صوتی و تصویری باشد.

فراموش نکنید وسیله‌ای که برای یک کودک مفید است ممکن است برای کودک دیگر مضر باشد. بنابراین برای این که خانه را برای کودک اوتیستیک مناسب کنید حتما با متخصص مشورت نمایید.

مسعود تندرو

 

[ad_2]

لینک منبع